fbpx

Kees Schenk: Mijn verhaal

  • Kees

Kees Schenk – Al sinds een hele jonge leeftijd ben ik bezig met spiritualiteit, maar datgene wat mij op dit pad trok gebeurde op een nacht in een oud huis in Frankrijk. Mijn naam is Kees en dit is mijn verhaal, maar dit is ook het verhaal van het ontstaan van de Eigentijdse Jongeren.

Het was midden in de nacht en ik sliep samen met mijn zusje op een kamer zonder ramen en zonder licht of elektriciteit. Ik werd wakker en waar ik eerst letterlijk geen hand voor ogen kon zien, zag ik deze nu wel. Verward en voelend dat er iets vreemds aan de hand was ging ik rechtop zitten en wat ik zag deed alle adrenaline door mijn lijf schieten…

Snel trok ik de dekens over me heen en ik probeerde ik me te bedenken wat het was wat ik net had gezien. Was het een Engel? En wat deed het bij mijn zusje? En als het Engel was, waarom was ik dan zo bang? Ik overwoog om nog een keer te kijken, maar de angst was te groot. Ik was helemaal verstijfd. Ik kan me ook niet herinneren dat ik die nacht in slaap viel, wat ik wel weet is dat ik niet meer dan twintig minuten wakker heb gelegen ondanks het feit dat ik me alleen maar adrenaline en angst kan herinneren.

Toen ik de volgende ochtend opstond vertelde ik mijn ouders wat er was gebeurd, ze wuifde het een beetje weg. Drie jaar heeft het geduurd voordat ik denk ik ook echt actief opzoek ben gegaan naar antwoorden over de verschijning die ik zag. Het bleef al die tijd wel in mijn hoofd spoken en ik kwam ook wel eens verhalen tegen over entiteiten of engelen zoals bij het bijbel klasje op mijn basisschool. Want op jonge leeftijd was ik christelijk.

De bijbel lerares vertelde dan verhalen over engelen die bij mensen waren gekomen, zelfs mensen die zij kende, en dat mensen zich dan helemaal vredig voelde. Nou dacht ik, ik voelde me anders niet vredig. En dan voelde ik me weer schuldig, was ik dan bang geweest voor een engel terwijl het niet nodig was, hoe kon ik zo een kans gemist hebben. Wat was er dan gebeurd als ik wel weer overeind was gaan zitten en het wezen had aangesproken wat voor me had gezeten. Of was het geen engel, maar juist iets anders. Zo was ik al heel jong bezig met eigenlijk hele grote vragen.

Middelbare school periode

Op mijn twaalfde escaleerde de boel een beetje. Ik ging naar het voortgezet onderwijs, en waar ik op de basisschool relatief populair was, was ik op deze nieuwe school echt een buitenbeentje. Ik kende niemand uit mijn klas en was erg verlegen, schuw zou je zelfs kunnen zeggen.

Ondertussen startte ik thuis mijn zoektocht in de wereld van het paranormale, ik had net google ontdek en zocht antwoorden voor dat wat ik op mijn negende jaar had gezien. Deze zoektocht op mijn pc werd al snel een complete obsessie en ik zat urenlang of te gamen of het internet af te zoeken naar onderwerpen als entiteiten, paranormale gaven en het occulte. Hoe meer ik zocht naar mijn antwoorden hoe meer vragen en interessante onderwerpen ik er bij kreeg.

Tussendoor had ik het niet alleen slecht dat eerste jaar. In dit jaar had ik ook een bijrol in de schoolmusical, ik zong als Tiny Tim in de kerstmusical Scrooge en won de zangtalentenjacht van de school voor een publiek van vierhonderd mensen. Ik was dan verlegen, maar als ik op dat podium stond liet mijn ware stem zing zich horen, ik had dan ook wat te bewijzen. Twee dingen waardoor ik aan de ene kant in één klap en voor een korte periode heel populair werd op school. Anderzijds werd ik nog meer een buitenbeentje, maar nu wel één met verborgen talenten.

Het volgende jaar ging ik van schakelklas havo/vwo met een 5,9 naar de mavo, het scheelde dus 0,1 punt of ik was naar de havo gegaan, en hierdoor kwam ik met heel veel tieners in de klas te zitten van onder mijn niveau. Nou was ik iemand die erg driftig kon worden en makkelijk op de kast te jagen. Daarnaast had ik altijd een fel weerwoordje, iets wat mijn pesters dus erg leuk vonden. Het was in deze tijd dat ik iets in mezelf begon te ontwikkelen waardoor ik mezelf beter begon te vinden dan hun.

En zo werd dit ook bevestigd in mijn zoektocht in de wereld van spiritualiteit. Ik ontdekte dat ik hoog gevoelig was waardoor ik gevoelig was voor de emoties van anderen en deze zelfs kon overnemen. Ik ontdekte ook dat ik kon magnetiseren/healen met mijn handen, iets wat ik al sinds mijn 9e had gedaan maar wat ik nu een naam kon geven. Zo ontwikkelde bij mij het idee dat ik speciaal was. En met dit idee bleef mijn ego gedurende de volgende drie jaar overeind, al was er op het einde nauwelijks iets van over.

Symbolisch hiervoor was de hoofdrol in de schoolmusical die ik in de derde klas kreeg. Het was een alternatieve musical, met twee verschillende stammen die met elkaar in strijd waren. Mijn personage hoorde bij de barbaarse stam en heette ‘’Anders,’’ en ik was ook echt voor de rol gecast omdat ik zo anders was.

Ik kan me een scene herinneren waarin ik gevangen genomen werd door de andere stam. Een spirituele stam die mij ving met de mantel der liefde, waarbij er een doek over mij heen werd gegooid en ik het vooral liet lijken dat ik heel hard op het podium viel door mijn knie tegen de grond te beuken. Uiteindelijk was het ”Anders’’ die samen met een meisje uit de andere stam de twee stammen bij elkaar bracht.

Anderen zoals ik

Na deze moeilijke periode ging ik van de mavo naar de havo. Ik was vijftien en dit was voor mij het einde van mijn hel. Het was ook de periode waarin ik spiritualiteit pas echt ontdekte, in de vorm van het boeddhisme, waar ik daarvoor meer verslaafd was aan informatie over het paranormale, aliens, samenzweringstheorieën, het 2012 doemscenario en occulte gaven begon ik nu aan mijn weg naar binnen door middel van meditatie en het lezen van boeddhistische filosofie.

Het was ook de periode waarin ik ontdekte dat ik zeker niet alleen was, er waren anderen jongeren zoals ik. Ik had ze alleen nog niet gevonden. Wij werden hoog sensitieve kinderen. ook wel nieuwetijdskinderen, genoemd en ook in mijn omgeving vond ik deze jongeren. Zo had ik een vriend van me die soms wel eens geesten had gezien en ontmoette ik nog wel meer bijzondere jongeren.

Terwijl ik een paar van deze jongeren ontmoette begon bij mij al snel het idee te ontstaan dat dit mijn lot was, andere jongeren verzamelen voor een soort van queeste om de wereld te redden. Het was een gek idee gevuld met de illusie, ego en pijn van de afgelopen jaren en langzamerhand verdween dit idee ook weer in mij.

Een oud idee

Het was nu vier jaar later, ik was eenentwintig en voor de tweede keer op het Eigentijdse Festival. Ik kon alleen maar denken hoe goed het was om hier weer te zijn. In de afgelopen vier jaar was er zo enorm veel met mij gebeurd en ik had enorm veel groei meegemaakt. Van iemand met weinig zelfvertrouwen en een apocalyptische toekomst visie. Was ik nu iemand geworden met veel liefde voor zichzelf en anderen en bovendien iemand met volop vertrouwen in de toekomst.

Ik had heel veel zin in het leven en wilde alles doen en ervaren wat maar mogelijk was. Ook had ik zin om gelijkgestemden te ontmoeten, dus besloot ik deze avond naar een jongerenkampvuur te gaan. Hier ontmoette ik Lisa en Douwe waar ik hele leuke gesprekken mee had en later kwamen hier nog twee andere meisjes bij.

Het werd heel erg gezellig met zijn allen en voor mij voelde het alsof dit was hoe het hoorde te zijn, deze groep mensen, andere gelijkgestemden jongeren zoals ik. En die avond schoot er een oud idee door mijn hoofd, het idee dat al deze jongeren die hier bij het kampvuur zaten eigenlijk bij elkaar gebracht zouden moeten worden…

By | 2018-04-21T15:59:43+00:00 June 19th, 2014|Eigentijdse Jongeren, Persoonlijke ontwikkeling, Spiritualiteit, Team|